Ik schrijf niet zo dikwijls over mezelf, maar deze maand doe ik een uitzondering op de regel.

Mensen die mij kennen weten dat ik niet zo gauw woedend word, maar een paar weken geleden verkeerde ik in een tomeloze woede.

Bij elke gedachte die zich in mijn brein ontpopte, voelde ik bliksemschichten in mijn aura. Bij elke bliksemschicht voelde ik mij misselijk. Woede kan je letterlijk ziek maken! Of je nu de bliksemschichten voelt of niet: ze zijn er. Ze hebben een sterk impact op je energetisch systeem.

Door het feit dat ik opgeslorpt werd door mijn woede kon ik geen oplossing bedenken om de situatie die mijn woede ontketende te veranderen of mijn standpunt te herzien.

Gelukkig dat ik bewust was van wat er energetisch gebeurde. Ik dwong mezelf om mijn gedachten onder controle te houden en niet meer met de vinger te wijzen naar diegene die de oorzaak was van mijn woede.

Door het feit dat ik mijn gedachten niet meer toeliet om een loopje met mij te nemen, kwam er een beetje rust zowel in mijn hoofd, in mijn lichaam, in mijn emoties, als in mijn energetisch systeem. Door die betrekkelijke rust kreeg ik plots een inzicht: ik kon wel iets doen al is het ‘maar’ op energetisch niveau! Oef.
Eindelijk kon ik een paar uurtjes slapen. Heel die historie had mij al het grootste gedeelte van de nacht wakker gehouden.

’s Anderendaags morgen kreeg ik bezoek van mijn vader. Ik kon iets van mijn verhaal kwijt en terwijl ik vertelde kwamen de tranen hoog te staan. Zodra hij weg was, liet ik mijn tranen de vrije stroom en benoemde ik mijn verdriet. Hierdoor voelde ik mij ietsjes meer opgelucht. Het nam niet weg dat woede en verdriet nog altijd in mijn lijf zaten en de kwade gedachten regelmatig in mijn hoofd waren.

Toen dacht ik: “Marleen, je gaat je dag er niet door laten verpesten, hé.  Eén nacht is al meer dan voldoende!”

Op dat moment verlegde ik bewust mijn aandacht en zie voor het eerst die dag dat de zon prachtig scheen voor een novemberdag.
Ik was zo dankbaar dat de zon zo mooi scheen dat ik onmiddellijk besloot om met Julie (mijn hond) naar het bos te trekken om daar een mooie wandeling te maken.

Weg verdriet.
Weg onmacht.
Weg woede.

Alleen door een shift te maken en dankbaar te zijn voor wat is!

Nog mooier.

Door die shift in mijn hoofd te maken, creëer ik ruimte voor een nieuw inzicht.
Ik besef plots wat ik voor mijn dierbaren beteken en wat mijn rol is ten opzichte van hen.
De rust daalt over mij.

Nu is er rust in:
mijn hoofd,
mijn lichaam,
mijn hart.

Hoe graag ik ook de moeilijke situatie waarin mijn dierbaren zitten, zou willen oplossen, ik kan het niet in hun plaats doen. Ze hebben hun karma waardoor ze heen moeten, maar ik kan wel een baken van rust en een toeverlaat zijn voor hen.

 

 

Ten slotte de lessen uit dit verhaal die voor jou belangrijk zijn:

De woede schaadt jouw gezondheid
Benoem wat je voelt: woede, onmacht, verdriet, enz.
Door je gedachten onder controle te houden, kan je inzicht krijgen in de situatie
Door je aandacht te verschuiven, creëer je ruimte in je hoofd waardoor er inzichten en ideeën jou te binnen schieten
Dankbaarheid lost de negatieve gedachten en emoties op
 Dankbaarheid is de weg naar vreugde !

 

 

En jij?

Kamp jij dikwijls met woede?
Heb je hulp nodig om met je woede te leren omgaan?
Wil jij leren hoe je dankzij ademhalingsoefeningen de 'woede-snelkookpan' kunt ledigen?

 

 

Lees ook: Dankbaarheid

 

Vind je dit artikel interessant?
Stuur je het door naar familie, vrienden, buren en kennissen?
En/of plaats een dikke duim hieronder :-) 

Dankjewel !

GRATIS DOWNLOADEN

 

Pin It